Esch vroeger

Heemkundekring "de Kleine Meijerij organiseerde samen met de Culture commissie van dorpshuis de Es een tentoonstelling over het leven in Esch tussen 1930 en 1950.
Vele Esschenaren hebben foto’s en ander materiaal ter beschikking gesteld voor deze expositie.
Tevens werd het boekje gepresenteerd met de naam "Esch 1930-1950, een dorp voor, tijdens en na de Tweede Wereldoorlog"
Ook is er een videoband samengesteld ism Loesch.
Op de site van Esch ziet u een groot aantal fotos die gebruikt zijn in de tentoonstelling.

Van de foto's ziet u op deze pagina een kleine afbeelding. Door op de foto te klikken krijgt u een vergroting.

Onderaan deze pagina vindt u de geschiedenis van Esch volgens de gemeentegids van 1998/1999

	Een boerenbedstee		Boterfabriek
	Beukenhorst
	De bierpomp		Gemeentehuis
	Boerderij
	Boerderij		Hakblok uit slagerij
	Boerderij		Hooien
	Boerderij		Inwijding Klokken na WO II
	De boerenstand		Dorpstraat/Stationstraat
	De boerenstand		Kerk
	Boerin		Kerkorgel
			Meester Jansen
			Melkkar
	Oude (witte) Brug
			Paard en kar
			Paard en kar
	Personeel beukenhorst		Ploegen met paard
	Waterput		School
	Slachten		Spoorbrug tijdens WO II
	Station		Station
	Stationstraat (Dorpstraat)		Klein gerief

Geschiedenis van Esch

"De glimlach van Brabant"

Esch wordt al vermeld in akten van 712 en van de 13e eeuw als "hesc", een plaatswaaressen groeien. Er was al bewoning in de Romeinse tijd (60 - 270 na Chr.). Die vroege bewoning vond haar oorzaak in de geografische ligging van Esch vlak bij een punt waar drie riviertjes (de Beerse, de Reusel en de Leij) samenkomen. Deze situering leende zich bijzonder goed voor nederzettingen in de prehistorie en de vroege middeleeuwen.

Het meest beroemd, zeifs tot over de landgrenzen, is Esch door de tussen 1950 en 1961 blootgelegde tumulusgraven uit de Romeinse tijd. Een rijk graf, opgediept in 1952, kon dankzij de vele foto's en tekeningen, natuurgetrouw worden gereconstrueerd en is nu te bewonderen op de archeologische afdeling van het Noord-Brabants Museum te 's-Hertogenbosch. Dit is daar een van de belangrijkste bezienswaardigheden, samen met het bamstenen beeldje van de God Bacchus, vergezeld door een sater en een panter. Dit heeft men aangetroffen in het zogenaamde "graf van de rijke dame". Een vergrote kopie van dit beeld heeft plaats gekregen op de Essche bierpomp. Uit de Romeinse tijd dateert ook nog een knuppelweg tussen Esch en Haaren, gedeeltelijk gelegen langs de Oude Leij.
Het nog steeds actieve schuttersgilde Sint Willibrord is al zeer oud; het bezit een kaart (reglement) uit 1598 en vele zilveren koningsschilden en papegaai. In 1997 had op grootse wijze de viering van het 400 jarig bestaan plaats.
De herinnering aan het middeleeuwse Esch kunt u ook terugvinden in de oude gotische kerktoren.

Rond het midden van de vorige eeuw kreeg Esch een eigen raadhuis. In 1856 werd het Essche raadhuis geopend en dit werd gebruikt tot in 1969. Toen betrok het gemeentebestuur de oude, maar veel grotere en comfortabele ambtswoning van de burgemeester. Esch werd door de heer Van Agt, voormalig commissaris van de Koningin in de provincie Noord-Brabant, aangeduid als "de glimlach van Brabant".

Sinds 1990 maakt Esch deel uit van een groep van 15 klein agrarische Europese gemeenten uit alle 15 lidstaten van EU. Deze gemeenten stellen zich tot doel om door middel van uitwisselingen op het vlak van sport en cultuur de Europese integratie vanuit de basis gestalte te geven. Inwoners worden zo immers in staat gesteld kennis te nemen van elkaars leef- en woonomstandigheden, culturele achtergronden en levensbeschouwelijke opvattingen.
Jaarlijks vindt in een van de 15 gemeenten een ontmoeting plaats tussen de delegaties van de 15 gemeenten, Deze ontmoetingen hebben steeds een therna, afgestemd op de problematiek, waarmee kleine (agrarische) kernen te maken hebben

(Bron: gemeentegids Haaren)